آينده روشن - تکامل اعتقاد به منجی در اندیشه شیعی

نویسنده کتاب «دشمنان مهدویت؛ چرا و چگونه»، تفاوت کلی منجی شیعیان با منجی دیگر ادیان و مذاهب را در نحوه ظهور و اصلاح بشر و اجتماع دانست.

محمدمهدی حامدی در گفت‌وگو با آینده روشن، در خصوص ویژگی‌های خاص حضرت ولی عصر (عج) در مقایسه با منجی‌ دیگر ادیان و مکاتب گفت: منجی در ادیان دیگر با منجی ما شیعیان تفاوت‌های خاصی دارد. به عنوان مثال، بنا بر ادعای برخی مسیحیان، در زمان ظهور دنیا به مشکلات عدیده‌ای دچار خواهد شد (مشکلات سیاسی و اجتماعی). آنها جنگ آرماگدون را که با کشتار همراه است، پیش زمینه ظهور می‌دانند و از طرفی اعتقاد دارند که در زمان ظهور، آسیبی به آنها نمی‌رسد و به همراه مسیح به آسمان ها عروج خواهند کرد.

وی افزود: در این مکاتب، مسئله نجات این گونه تعریف می‌شود که همه مردم به جز ما می‌میرند و از بین خواهند رفت. ادیان دیگر نیز در بحث منجی پشتوانه عقلی خیلی منطقی ندارند. اما در مکتب شیعه، امام زمان (عج) یک منجی غایب و در عین حال حاضر است. مسائلی که در مورد ظهور در فرهنگ تشیع وجود دارد، جامعه را به سمت سلامت، عدالت و اصلاح تشویق می‌کند. در مباحث منیج گرایی شیعی وقتی از آمادگی سخن می‌گوییم، بیشتر روی خودسازی تأکید می کنیم.

مؤلف کتاب «دشمنان مهدویت؛ چرا و چگونه» گفت: ظهور در مکتب شیعه، مبتنی بر اصلاح، سازندگی، بصیرت و تقوای الاهی است. این مسئله در هیچ دین و مکتبی دیده نمی‌شود. در میان یهودیان و مسیحیان، ظهور مبتنی بر مسائل دیگری است. چیزی که امروز باعث شده است تا زندگی بسیاری از مردم را دچار مشکل کند. درست است که حضرت ولی عصر (عج) در مقابل دشمنان خود می‌ایستد، اما حتی اگر پس از ظهور، جنگی هم رخ ‌دهد، به صلح و آرامش ختم خواهد شد. در روایات داریم، دوران ظهور حضرت، به سان بیرون آمدن انسان از چاه و رحم مادر است که در آن بشر به دنیای روشن و زیبا پا می نهد.

وی گفت: کسی که در چاه است، وقتی وصف بیرون چاه را بشنود، تلاش او برای بیرون آمدن از آن ظلمت بیشتر می‌شود. در حالی که این مسئله را در مباحث مربوط به نجات و منجی گرایی ادیان دیگر نمی‌بینیم. آماده سازی جهت ظهور حضرت نیز هم چون تلاش برای خروج از ظلمت به سمت روشنایی حقیقی است.