آينده روشن - اخبار مهدويت و معنويت 11 خرداد 1398 ساعت 10:45 http://bfnews.ir/vdciypay.t1aqq2bcct.html -------------------------------------------------- عنوان : روش مطالعه در نشانه‌های ظهور به روایت سیدحسن نصرالله -------------------------------------------------- آینده روشن - تا این لحظه همه کسانی که ادعای مهدویت کرده یا خود را سید خراسانی، یمانی، حسنی، سفیانی، نفس زکیه یا ... نامیده‌اند، هیچ دلیلی ارائه نداده‌اند. در این زمینه شک، ظن و احتمال کافی نیست. باید بر اساس علم رفتار کنید. متن : به گزارش آینده روشن، آینده پژوهی، یکی از موضوعات مرتبط با مهدویت است که از سوی مفسران و عالمان دین مورد کنکاش و بررسی واقع شده است. البته این موضوع از جمله موضوعات فرادینی است و سایر ادیان هم به آن علاقه نشان داده اند. سیدحسن نصرالله در سلسله سخنرانی های خود به تبیین امام مهدی (عج) و اخبار غیب پرداخته که در کتابی به همین نام از سوی انتشارات جمکران به زیور طبع آراسته شده و در ادامه بخش پنجم آن در اختیار قرار می گیرد:روش مطالعه در نشانه های ظهوربه بخشی بسیار مهم و نتایجی رسیدیم که از همه آنچه پیش تر عرض کردیم می خواهیم به آن برسیم. صحبت در این باره است که با اخبار، احادیث و روایاتی که از آینده و حوادث آخرالزمان و همچنین مسائل مرتبط با مهدی منتظر (عج) صحبت می کنند چگونه رفتار کنیم و به آن بپردازیم. امشب می خوهم بحث را جمع کن. مطالبی دارم که عرض می کنم. اگر وقت کم آمد ممکن است استثنائاً از زمان معین شده بیشتر طول بکشد.اول: لزوم اطمینان حاصل کردن از این اخبار، یعنی اخباری از پیامبر (ص) رسیده است که ایشان فلان مطالب را فرمودند. باید ببینیم این اخبار را چه کسی از رسول الله نقل کرده است؟ در کتاب ها هست که از فلان شخص از فلان شخص از فلان شخص از پیامبر ما نیاز داریم از طریق قواعد و موازین علمی که وظیفه متخصصان است، اطمینان حاصل کنیم که این روایت ها مقبول و معتبر هستند و می توانیم آن ها را بپذیریم و به آن ها تکیه و بر مبنای آن ها عمل کنیم.همچنان که شب های گذشته عرض کردم از به کار بردن اصطلاحات علمی خودداری و مسأله را تا حد ممکن ساده می کنم. مخصوصاً به خاطر نوجوانانی که در مجلس هستند که خدا زیاد و حفظ شان کند انشاالله.خداهمه تان را حفظ کند. هر حدیثی که نقل شده است متنی دارد و سندی. بنده وقتی نوجوان بودم. 15-16 سالم بود. از یکی از علمای بزرگ حدیثی شنیدم که به واسطه زیبایی و نیکویی اش در ذهنم نقش بست. هم سند زیباست و هم متن. می فرماید: عن ابی الحسن منظور یکی از راویان است که نام خود را دارد. بنده سند با نام های واقعی را هم آورده ام. عن ابی الحسن عن ابی الحسن عن ابی الحسن عن الحسن عن الحسن عن الحسن بن علی (ع) ان احسن الحسن الخلق الحسن نیکوترین نیکویی رفتار نیکوست. حدیثی که سرشار از حسن و نیکویی اس. اینجا نیکوست.اینجا وقتی می گوییم عن ابی الحسن عن ابی الحسن عن ابی الحسن عن الحسن عن الحسن عن الحسن بن علی (ع) نام این بخش سند است وقتی می گوییم: ان احسن الحسن الخلق الحسن. نامش متن و نثر حدیث است. علمای ما مسلمانان اجماع و اتفاق نظر دارند که این طور نیست که هر چه از پیامبر خدا اهل بیت یا صحابه پیامبر نقل و روایت شده صحیح است. نمی توانیم درباره سندها، اشخاص، زمان و چگونگی نقل بحث نکنیم. نمی توانیم بگوییم همه اش صحیح است. چنین چیزی نداریم. مسلمانان اجماع دارند که در میان احادیثی که روایت شده صحیح، دروغ، جعلی، معتبر، غیرمعتبر، مقبول، غیرمقبول و... وجود دارد.همچنین اتفاق نظر دارند که در زمان حیات پیامبر (ص) و بعد از وفات ایشان افرادی بودند که حدیث جعل و اختراع کردند و آن را به دروغ به پیامبر نسبت دادند. اینها مشهور، متداول و مورد پذیرش مسلمانان است.به همین خاطر در طول تاریخ مجموعه ای از علوم از جمله علم رجال، علم حدیث، علم درایه و ... ایجاد کردند تا تدقیق و تحقیق کنند. مثلاً در کتاب های ما این مطلب هست که فلان شخص صد هزار یا سیصد هزار حدیث حفظ بود. خب علمای مسلمان اعم از شیعه و سنی همه این سیصد هزار حدیث را نمی پذیرند. شاید ده هزار، بیست هزار یا پنجاه هزار تایش را بپذیرند.به عنوان مثال عرض کردم. شاید کمتر یا بیشتر. پس اتفاق نظر وجود دارد که کسی نمی گوید همه احادیثی که روایت شده نقل شده و در میان مسلمانان موجود است صحیح است. باید به آن عمل کرد. باید آن را پذیرفت و بر مبنای آن حکم کرد. اینجاست که می روند دنبال بررسی سند که این افراد نقل کننده چه کسانی هستند؟ ناشناخته اند؟ شناخته شده اند؟ اگر شناخته شده اند ثقه هستند؟ راستگویند؟ نیستند؟ معروف به صدق هستند یا کذب؟ این بر عهده علم رجال است.همچنین در علوم حدیث آن را بررسی می کنند. اجمالاً سند و متن را می بینند و بر اساس مجموعه ای از قرائن و ... درباره آن حکم می کنند. این وظیفه متخصصان است.شما در زندگی معمولی حرف افراد ناشناخته و دروغگویان را نمی پذیرید. فقط از افراد مطمئن می پذیرید اگر بخواهیم مسأله را ساده کنیم و معادل آن را در روش مردم معمولی و عموم عقلا بیابیم. مثلا اگر یک نفر به شما بگوید برادر شما فوت کرده. ببین می خواهی چه کنی؟ می خواهی تعزیه بگیری مراسم تشییع راه بیندازی، خانواده را خبر کنی و... شما چنین حرفی را از هر کسی می پذیری؟ اگر شما می دانید این کسی که به شما این خبر را داده دروغگوست و داستان می بافد از او می پذیرید؟ بلافاصله به گریه می افتید. سیاه می پوشید و همه را برای عزاداری دعوت می کنید؟ نه حداقلش این است که اطمینان حاصل می کنید. به منزل برادرتان زنگ می زنید و پرس و جو می کنید یا مثلا اگر یک آدم این خبر را به شما بدهد که اولین بار است که می بینیدش و نمی دانیم واقعا راستگوست یا نیست ولی برای شما ناشناخته است. اگر فردی که برای شما ناشناخته است به شما بگوید برای برادر شما فلان اتفاق افتاده است شهرداری می خواهد خانه تان را خراب کند یا زمین کشاورزی ات را سیل برد بلافاصله طبق حرف هایش عمل می کنید؟ نه اول مطمئن می شوید.پس شما در زندگی معمولی حرف افراد ناشناخته و دروغگویان را نمی پذیرید. فقط از افراد مطمئن می پذیرید. کسی که اولاً برای شما شناخته شده باشد و ثانیاً راستگو باشد و دروغگو نباشد. در مورد احادیث شریف هم همین است. مخصوصا که مسأله به دین، احکام شریعت، آخرت، امروز، رفتار، عبادت، آینده و جهاد ما مرتبط است. این طور نیست که هر کسی هر خبری را به نقل از هر کسی که از پیامبر (ص) آورد ما آن خبر را بدون بررسی همه نقل کنندگانی که در سند ذکر شده اند بپذیریم. ببینیم اینها شناخته شده اند؟ ثقه اند؟ راستگویند؟ می شود به اخبارشان تکیه کرد؟مخصوصاً وقتی به مسأله ای مانند اخبار آینده می رسیم که علما آن را در کتاب هایشان الملاحم والفتن- جنگ ها و فتنه ها نامیده اند.این بخش در کتاب های حدیث موجود است. شاید در این حوزه به دقت بیشتری نیاز داشته باشیم چرا؟ این مسأله نیز میان علمای مسلمان مورد اتفاق است که این از بخش هایی است که در آن حدیث جعل شده است. یعنی قطعاً در این بخش احادیث دروغ هست. بعضی آمده اند حدیث جعل کرده اند و به پیامبر (ص) نسبت داده اند. در حالی که پیامبر خدا (ص) چنین چیزی نگفته اند.بیشترین احادیث مهدویت در دو حوزه جنگ ها، فتنه ها و فضائل افراد جعل شده انددانشمندان متخصص در این زمینه می گویند بیشترین احادیث در دو حوزه الملاحم والفتن- جنگ ها و فتنه ها و فضائل افراد جعل شده اند. چون این دو حوزه بسیار با سیاست تداخل داشتند. همچنین اینجا برخی دانشمندان و احبار یهودی که بعدها و بعضی هایشان خیلی دیر اسلام آوردند. احادیث، قصه ها، حرف ها و اخبار کتاب ها و علمای یهود را نقل کردند و به پیامبر نسبت دادند یا نسبت ندادند. ولی دیگران با آن صحبت ها به عنوان اخبار پیامبران برخورد کردند. اینها پذیرفته نیست. مخصوصاً در زمینه ملاحم و فتن خبری پذیرفته است که نقل کنندگان، راویان و رجالش اگر از بعضی خصوصیات بگذریم حداقل از افراد شناخته شده مطمئن ضابط- یعنی کسی که درست نقل می کند و قاطی نمی کند باشند تا این روایت ها را معتبر و قابل اعتماد قلمداد کنیم و برویم سراغ مرحله بعد که مرحله برسی، تحلیل و فهم متن یا فقه الحدیث و .. است.این اول. پس مخصوصاً در این دوران که طبق همه آنچه توضیح دادیم مشخص می شود علاقه در حال افزایش است. اولین توصیه به همه برادران و خواهران علاقه مند این است که هر کتابی که به دستتان رسید یا در رسانه ها شنیدید یا اگر در مراکز فرهنگی روایت یا حدیثی درباره آخرالزمان علامت های ظهور یا .. دیدید فکر نکنید موجود، روایت شده و قابل اجرا، تحلیل و پذیرش است.بدانید در این زمینه احادیث بی پایه و اساس و جعلی زیادی هست یا اگر نقل هم شده توسط افراد ناشناخته یا بی هویت نقل شده و حدیث ضعیف است و نمی توانیم به آن ها تکیه و به آنها عمل کنیم.دوم: در زمینه رفتار صحیح با این اخبار با توجه به متون و نصوص و از طریق برخی روایت ها که می توانیم بگوییم در زمینه معنا متواتر یا مستفیض هستند. روایت های زیادی درباره برخی مضامین خاص هست. کسی اگر نگاه کند می بیند اصل مسأله مهدی (عج) مسلم است. مثلاً ما در شیعه معتقدیم محمد بن حسن از نسل حسین (ع) از ذریه رسول الله است و زاده شده و خصوصیاتش هم در روایت ها موجود است و به نظر می رسد نزد همه مسلمانان اصل وجود مهدی از ذریه رسول الله و از فرزندان فاطمه که در آخرالزمان ظهور می کند مورد اتفاق است.پس در اصل مهدی بحثی نیست. مثلاً در زمینه سفیانی در میان عموم مسلمانان روایت های بسیاری هست. تعداد بسیار زیادی روایت هست. یعنی یک نفر می تواند به واسطه کثرت روایت های موجود در کتاب های مسلمانان بگوید برادران و خواهران، اصل وجود سفیانی حتمی، مسلم و قطعی است. البته در زمینه جزئیات روایت های صحیح، ضعیف، متفاوت و مختلفی هست که نیاز به دقت دارد. مثلاً اصل خروج یمانی در آخر الزمان بیش از ظهور مهدی یا در همان سال در روایت روشن و واضح است.مثلا خراسانی و پرچم هایی که از شرق می آیند و برای این امر زمینه سازی می کنند. مثلاً مسأله صیحه، ندا یا فریاد آسمانی. بنده روی پنج شش علامت تاکید می کنم چون علامت های بسیاری هست که بحث دارد. اما این علامت ها بسیار وارد شده اند. یعنی اگر بشمارید برای هر علامت شاید ده ها روایت وجود داشته باشد. مثلاً صیحه یا ندای آسمانی که با تعابیر مختلف در روایات هست. مثلا دهان باز کردن زمین بیداء و بلعیده شدن ارتش سفیانی که از مدینه به مقصد مکه به راه می افتند.خب! اینها علامت هایی است که هست. حتی در برخی روایت ها از سیدی حسنی صحبت شده است که پیش از صاحب الزمان قیام می کند. پس شخصیت ها و حوادثی هست که در روایت ها از آن ها صحبت شده است. اینجا باید از چه چیزی پرهیز داشت؟ اینجا بابی برای ادعا است. همانطور که شب گذشته گفتیم گاهی از این بخش نیز استفاده نادرست می شود.ادعاهای مهدویت زیادی صورت گرفته و ممکن است از این به بعد هم صورت بگیردمگر امروز افرادی با قرآن کریم تجارت نمی کنند؟ سلاح را می شود برای کار خیریه به کار گرفت و برای کار شر. علم و چیزهای دیگر هم همین طور. گاهی از این بخش نیز از طریق ادعاهای دروغ استفاده نادرست می شود. چه اینکه در دوران بنی امیه، بنی عباس، پس از بنی عباس و تا امروز از اینگونه ادعاها وجود داشته است. مثلاً ادعای مهدویت . یک نفر ادعا می کند که مهدی است و مردم را به یاری خود فرا می خواند. بعد مشخص می شود که حرفش درست نبود دلیل نادرست بودن حرفش هم این است که آن مهدی که در احادیث پیامبر خدا وعده داده شده کسی است که زمین را پس از آنکه از ظلم، زورگویی و فساد لبریز شده است از عدل و عدالت ورزی پر نکرده اند، بلکه در نبردهای فعلی شان هم مانده اند. حکومت الهی موعود را ارائه نکرده اند و وعده الهی و قرآنی میراث بری زمین توسط مومنان شایسته به دستشان تحقق نیافته است. پس ادعاهای مهدویت زیادی صورت گرفته و ممکن است از این به بعد هم صورت بگیرد.ماجرای یک ادعای مهدوی در کنار خانه خداخوب است این ماجرا را یادآوری کنیم. بعد به یاد دارم چندین سال قبل در ۲۰ نوامبر سال ۱۹۷۹ مصادف با اول محرم ۱۴۰۰ هجری می بینید چه زمان جالب توجهی؟ اولین روز اولین سال قرن جدید هجری- چند ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران دو نفر با چندین فرد مسلح در مسجدالحرام در مکه و در کنار کعبه تجمع کردند. ماجرای معروفی است. نام یکی از آن ها جهیمان عتیبی و دیگری محمدبن عبدالله قحطانی بود. جهیمان افراد مسلح همراهش و نمازگزاران مسجدالحرام را به بیعت با محمدبن عبدالله قحطانی به عنوان مهدی موعود منتظر دعوت کرد. آن ها هم بیعت کردند آن درگیری ها رخ داد محمد بن عبدالله قحطانی کشته شد و جهیمان دستگیر و سپس اعدام شد. صحت ماجرا هم بر عهده راویانش. من میان خودم و خودم و خدا در این باره خبر ندارم.ولی بر اساس آنچه آن روزها نوشته، نقل و شایع شد محمد بن عبدالله قحطانی ادعا کرده بود که مهدی موعود منتظر است. خب این مسأله پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران رخ داده بود و با مسأله پرچم های مشرق تطبیق می کرد. مثلاً می توانستید بگویید خراسانی در ایران قیام کرده است و حالا این کسی که در مکه ظهور کرده نیز مهدی است. می بینید زمان، شرایط، حادثه و زمانبندی چه جالب توجه؟ این اتفاقات رخ داده و رخ خواهد داد. چه اینکه در روایت هایی از پیامبر خدا وارد شده است که بسیاری از افراد ادعای مهدویت خواهند کرد.به عنوان شوخی، ترسناک ترین افراد در این میان چه کسانی هستند؟ سیدها، چون اینها باید از اهل بیت، فرزندان فاطمه (س) و به نظر ما شیعیان از فرزندان حسین (ع) باشند. در برخی روایت های برادران اهل سنت مان هست که از فرزندان حسن یا حسین، پس سیدهای حسنی و حسینی ترسناک ترین شخصیت ها هستند مخصوصا اگر نامشان محمد و نام پدرشان عبدالله یا حسن باشد در هر صورت باید مراقب بود.همچنین در موضوعات دیگر افرادی بودند که ادعا کردند من همان سیدحسنی هستم که پیش از مهدی (عج) ظهور می کند. این ها در همین دوران اتفاق افتاد در عراق و ایران رخ داده است و شاید در بعضی جاهای دیگر نیز رخ دهد. ادعاهای سفیانی و خراسانی. افرادی پیدا می شوند که می گویند من سید خراسانی یا سفیانی هستم. اینها اتفاق افتاده است. در دوران بنی عباس نیز رخ داده گاهی دو نفر در آن واحد چنین ادعاهایی کرده اند. البته ادعاهای سفیانی کم ترند چون مسلمانان اجماع دارند که پرچم سفیانی به گمراهی، آتش، تجاوز، گناه و ... رهنمون می شود.سخت است کسانی که چنین ادعایی کرده اند کم شمارند. ولی برداشت کلی از دیگر شخصیت هایی که در روایت ها مطرح شده این است که افرادی مثبت مورد اعتماد و پسندیده هستند و باب ادعا باز می شود که کسانی خود را خراسانی، یمانی، حسنی یا... بماند. این ادعاها همچنان صورت خواهند گرفت و باید از آن ها پرهیز کرد.اگر خبر، علامت یا حادثه ای آخرالزمانی را باور کردیم این مسأله نیاز به مراقبت و توجه دارددر این زمینه باید یک جمله بگوییم: تا این لحظه همه کسانی که ادعای مهدویت کرده یا خود را سید خراسانی، یمانی، حسنی، سفیانی، نفس زکیه یا ... نامیده اند، هیچ دلیل ارائه نداده اند. همینطور یک حرفی زده اند. دلیل و بینه شان چیست؟ در این زمینه شک، ظن و احتمال کافی نیست. باید بر اساس علم رفتار کنید. اما چنین چیزی وجود ندارد. هیچ کسی هیچ دلیلی که علم ایجاد کند که او همان شخصیت مورد نظر روایات و احادیث است ارائه نکرد.طبیعتاً این مسئله در تاریخ برای به خدمت گرفتن عواطف مردم، احساسات دینی آن ها و گاهی خشمشان علیه برخی قدرت های حاکم و تشویق آن ها به تغییر و به منظور جمع آوری یار و حامی صورت می گرفته است. پس موضوع دوم این بود که اگر خبر، علامت، شخصیت یا حادثه ای آخرالزمانی را باور کردیم این مسأله نیاز به مراقبت، توجه، و ... دارد. این شاید یکی از فواید صحبت درباره علامت ها و درک اخبار آخرالزمان باشد که بیش از این درباره اش صحبت کردیم.انتهای پیام/ 141