آينده روشن - اخبار مهدويت و معنويت 3 فروردين 1391 ساعت 8:00 http://bfnews.ir/vdcexe8n.jh8wzi9bbj.html -------------------------------------------------- عنوان : زمان خانه من است -------------------------------------------------- بهره‌وری برای انسان، مثلِ آب است برایِ ماهی؛ و به زبانی روشن‌تر: بهره‌وریِ انسان، همان چیزی‌ست كه انسان دارد با آن زندگی می‌كند. بهره‌وری، ارزش‌آفرینی‌ست. در هر فرایندی كه ارزش‌افزایی ـ و ارزشِ افزوده ـ بیش‌تر بشود، بهره‌وری در آن فرایند بیش‌تر است. متن : وقتی ندانیم كه ـ دقیقاً ـ به كجا داریم می رویم، باور كنید كه ـ هیچ وقت ـ به هیچ كجا نمی توانیم رسید. چه فایده یی می تواند داشت.كه اگر در جادّه یی غلط ـ و نادرست و، نا موزون ـ با سرعتِ تمام، بدویم؟! پادویی و شتابزدگی، آدم را، به هیچ كُجا نمی رساند. بهره وریِ انتظار، از بهره وریِ زمان، به دور نیست. بهره وریِ انتظار، از جنسِ بهره وری زمان ست. بهره وری برای انسان، مثلِ آب است برایِ ماهی؛ و به زبانی روشن تر: بهره وریِ انسان، همان چیزی ست كه انسان دارد با آن زندگی می كند. بهره وری، ارزش آفرینی ست. در هر فرایندی كه ارزش افزایی ـ و ارزشِ افزوده ـ بیش تر بشود، بهره وری در آن فرایند بیش تر است. بهره وری ـ انجامِ كارِ درست، با شیوه یی درست، در چشم اندازی مُستمرّ و پویاست. كارِ درست، كدام است؟ از كَُجا می شود فهمید كه كدام كار، درست است؟!پیش از هر چیز، كارِ درست را باید تعریف كنیم؛ و كار درست را، نمی توانیم تعریف كرد، مگر این كه هدفِ خویش را ـ به درستی ـ بشناسیم، و از آن سر درآوریم ... آری: كارِ درست را، از روی هدفی كه برگزیده ایم، باید به تعریف بنشینیم؛ و آن گاه، به كاراییِ بهره ورانه و ارزش افزایی برخیزیم. بنابراین: چرایی، آغازِ بهره وری ست. چرا، این كار را، داریم می كنیم؟ چرا، این شیوه كار را، درست می دانیم؟! ... انتظارِ درست، همان بهره وریِ زندگیِ آدمی ست. انتظارِ پویا، تعریفِ درست و بهینة انتظار، به صورتی مستمرّ و پویاست. انتظار، اتاقِ فكرِ ظهور است؛ و ما اكنون، خویشتن را، در اتاقِ فكر باید تصوّر كنیم؛ و نه، در اتاق انتظار!... سیّاره خاكیِ ما، هم ـ چه بخواهی، و چه نخواهی ـ از جنسِ زمان ست. زمان، در زمینِ ما، معنایِ ویژة خودش را دارد. نمی شود زمانه زمین را فهم نكنیم، و به زمینه زمان نیندیشیم؛ امّا، به معنایِ انتظار و فرایندِ ظهور، بتوانیم فرا رسید ... زمان، خانه من است؛ و من: معمار و معیارِ رگارگِ این روزگاران و سالیانِ پُر پیچ و تاب و گذران. مدیریّت و مهندسیِ زمان، زیر ساختِ معماریِ این خانة اهلیّت هاست؛ و من، تا وقتی كه این خانه را مُهیّای حضور نكرده باشم، چه حقّی دارم كه مُنتظر ظهور بوده باشم؟!... ابوالقاسم حسینجانی بخش مهدویت تبیان منبع: ماهنامه موعود شماره ۱۱۵انتهای پیام/ح/۴۶